جستجو

خشکبار

یکی از مهمترین روش های نگهداری مواد غذایی، خشک کردن می باشد. خشک کردن سبب حفظ ارزش غذایی مواد شده و آنها را برای مدت زمان زیادی قابل استفاده می گرداند. این مواد خشک شده به طور معمول مطابق با تمامی مذاق ها هستند و همه افراد از خوردن آنها لذت می برند. جنبه مصرفی این مواد غذایی خشک شده هم به صورت تنقلات و هم به صورت چاشنی و طعم دهنده به غذا می باشد. به دلیل اینکه در فرآیند خشک کردن مواد غذایی، از روش های تقریبا سنتی استفاده می شود میتوان مواد غذایی خشکبار را در گروه مواد غذایی ارگانیک قرار دهیم.

خشک کردن مواد به چه طریقی امکانپذیر است؟


در ساده ترین روش تهیه خشکبار میتوان به خشک کردن از طریق گرمای نور خورشید اشاره کرد که یک روش بسیار سنتی و بدون هیچگونه سختی می باشد. کافی است مواد غذایی را در معرض نور خورشید قرار داده تا به مرور زمان خشک شوند.

روش دیگر خشک کردن مواد غذایی از طریق دستگاه های خشک کن صنعتی انجام می گیرد که فرآیندی تقریبا با سابقه 200 سال قدمت است. استفاده از دستگاه های خشک کن، امکان خشک کردن حجم بالای مواد غذایی را در زمان کوتاه تری ممکن می سازد.

خشک کردن مواد غذایی چه مزیتی دارد؟

حجم کم:

مرکبات به واسطه حجمی که دارند در هنگام بسته بندی فضایی زیادی را اشغال می کنند. این در حالی است که فرآیند خشک کردن، حجم میوه ها و مواد غذایی را کاهش داده و به اصطلاح جمع و جورتر می شوند. به همین دلیل امکان بسته بندی و حمل آنها راحت تر انجام می گیرد و حجم بسیار کمتری را اشغال می کنند.

امکان استفاده طولانی مدت:

میوه ها و مواد غذایی معمولاً عمر کوتاهی دارند و با گذشت چند روز پژمرده و فاسد می شوند. اما میوه ها و مواد غذایی خشک شده یا به عبارت ساده تر خشکبار، عمر طولانی تری دارند و مدت زمان بیشتری قابلیت استفاده دارند. به همین دلیل استفاده از خشکبار توصیه می شود.


کدام مواد غذایی قابلیت خشک کردن را دارند؟

به طور رایج و مرسوم بیشترین گروه خشکبار را مرکبات تشکیل می دهند. میوه هایی چون انجیر، زردآلو، کشمش، بادام، فندق، گردو، هلو و برگه های درختان آلبالو، برگ خرما، برگ آلوچه، برگه زردآلو، برگ آلو و غیره مهمترین مواد غذایی خشکبار را تشکیل می دهند.

خشکبار چه محصولاتی را شامل می شود؟

گروه خشکبار شامل دو نوع از مرکبات می باشد. میوه هایی که به صورت طبیعی خشک هستند و میوه هایی که خشکانیده می شوند.میوه های خشک، به میوه هایی گفته می شود که در هنگام رسیدن به آخرین درجه رشد، رطوبت بسیار کمتری داشته باشند و حالت خشک و بدون آبی را نشان دهند. مغز گردو، بادام، فندق یا دیگر مغزها از جمله این میوه های خشک به حساب می آید. مغز ها دارای ارزش غذایی بسیار بالا بوده که سرشار از چربی های مفید هستند و تقریباً گروه خشکبار ارگانیک را این دسته از مواد غذایی تشکیل می دهند.

میوه هایی که خشکانیده می شوند: منظور میوه های هستند که پس از رسیدن به آخرین درجه رشد مقدار زیادی رطوبت دارند و حالت نرمی و پر آب بودن را نشان می دهند. این حجم آبی که در این نوع میوه ها وجود دارد از طریق خشک کردن، گرفته شده و حالت خشکی پیدا می کنند.

نمونه هایی از خشکبار

برگ کیوی:

این ماده غذایی خشک از میوه های رسیده درخت کیوی به دست می آید که بسیار کاربردی است و طعم لذیذی دارد و برای محافل و دورهمی ها میز پذیرایی را تکمیل می کند.

برگ هلو:

این ماده غذایی به واسطه میوه درخت هلو تولید می شود و مورد استفاده قرار می گیرد. در عرصه صنعت تولیدات گروه مواد غذایی خشکبار به نام علمی Prunus persica Linnaeus معرفی می گردد.

برگ زردآلو:

به واسطه رسیدن میوه های درخت  آلبالو این ماده غذایی خشک تهیه شده و در بازار به فروش می رسد. به واسطه طعم لذیذ و خواص فراوانی که دارد بسیار پر طرفدار است.

سیب خشک:

با رسیدن سیب به حد کافی آن را به روش های مختلف خشک کرده و با بسته بندی بهداشتی در بازار به فروش می رسانند. نام علمی سیب خشک Malus pumila P. Miller می باشد.

قیسی خشک:

این ماده غذایی خشک که طعم لذیذی  دارد و مورد علاقه اکثریت افراد قرار می گیرد از طریق خشک کردن میوه درخت زردآلوی پیوندی به دست می آید. این میوه را با دستگاهها یا به صورت طبیعی خشک می کنند و از قدیم تا به امروز همواره در بین تنقلات خشک شده رتبه بالایی دارد.

انجیر خشک:

زمانی که میوه درخت انجیر به حد کافی رشد کرده باشد از طریق روش های گوناگون خشک شده و جزو گروه مواد غذایی خشکبار به فروش می رسد. در تولیدات گروه خشکبار این ماده غذایی را با نام علمی  Ficus carica linnaeus معرفی می کنند.

توت خشک:

این ماده غذایی خشک نیز مانند دیگر گروه خشکبار با خشک کردن میوه رسیده درخت توت به دست می آید . نام علمی آن  Morus alba linnaeus است.

آلبالو خشک:

با خشک کردن میوه رسیده و سالم درخت آلبالو میتوان آلبالو خشک تهیه کرد که تقریباً مزه ترشی داشته و مورد علاقه بیشتر اشخاص قرار می گیرد. نام علمی این میوه خشک شده  Cerasus vulgaris mill می باشد.

نخود چی:

دانه نخود دارای ارزش غذایی بسیار زیادی بوده که در هنگام رسیدن میزانی رطوبت داشته به جهت ماندگاری بیشتر و حفظ ارزش غذایی آن، با دستگاه های مختلف مورد حرارت قرار گرفته و خشک می شود. این محصول با نام علمی Cicer arietinum L  شناخته می شود.

کشمش:

این ماده سرشار از مواد غنی به واسطه خشک کردن میوه درخت انگور تولید می شود. انگور میوه ای سرشار از ویتامین است که در زمان رسیدن مقدار زیادی رطوبت دارد. به دلیل اینکه به سرعت و طی چند روز پژمرده و خراب می شود آن را خشک کرده و به صورت کشمش با عمر و ماندگاری بیشتر در می آورند. کشمش را با نام علمی Vitis vinifera می شناسند.

موز خشک:

موز نیز از دسته میوه های دارای رطوبت به حساب می آید که به واسطه در معرض حرارت قرار گرفتن خشک شده و ماندگاری بیشتری می یابد. موز خشک با نام علمی M.acuminata شناخته می شود.

لیمو خشک:

لیمو ترش جزو میوه های آب دار به حساب می آید که سرشار از ویتامین C  می باشد. به واسطه خشک کردن با دستگاه های مختلف، آب آن گرفته شده و به صورت آب لیمو مورد استفاده قرار می گیرد. پوست و تفاله های لیمو ترش خشک شده و پودر می گردد و معمولاً جهت طعم دهنده به غذا مورد استفاده می گیرد. همچنین برای استفاده در انواع غذاها لیمو را خشک می کنند و در طولانی مدت مورد استفاده قرار می دهند، لیمو خشک یا همان لیمو امانی یکی از محصولات زیرمجموعه خشکبار است که در هر خانه ای یافت می شود.

زرشک:

زرشک نیز مانند دیگر مواد غذایی قابلیت خشک شدن را دارد. مزه ترش و ملس آن به واسطه خشک کردن همچنان حفظ می شود. نام علمی این محصول Berberis vulgaris است.

عناب:

درخت عناب دارای میوه هایی است که بیشتر در جهت طب سنتی مورد استفاده قرار می گیرند. میوه های این درخت در زمان خشک شدن جزو گروه خشکبار به حساب می آید. در تولیدات گروه مواد غذایی خشکبار این محصول را با نام  علمی Zizyphus vulgaris lam می شناسند.

سخن آخر

به طور کلی خشکبار دامنه وسیعی دارد و علاوه بر موارد ذکر شده انواع محصولات غذایی بی نظیر مانند پسته، بادام، فندوق و به طور کلی آجیل را نیز شامل می شود که هر کدام خواص خاص خود را دارند.

فیلترها
Sort
display